woensdag 21 februari 2007

Geschreven door: Roeland

De twee Italianen, net alleen gelaten door hun charmante vrouwelijke gezelschap, keken mij aan toen ik dichtbij was. Hoe zeg je zoiets? ‘Do you want to have sex with my wife?’ Nou, daar kun je mee voor de dag komen. Ik besloot langzaam te beginnen.

‘Goedenavond. Ik heb een misschien wat vreemde vraag.’
‘??’
‘Mijn vrouw en ik zouden het wel leuk vinden als jullie iets met ons willen drinken. Misschien kunnen jullie ons nog wat leuke tips geven over de omgeving.’

Ze keken elkaar aan. Vragend maar vriendelijk en welwillend. ‘Geen probleem, schuif maar bij’, zei één van de mannen. ‘Je kunt die lege stoel ook gebruiken. Het duurt wel een half uurtje voor mijn vrouw terugkomt’, zei de ander en knikte naar de lege stoel.

Ik wenkte mijn vrouw. Zij pakte de glazen op en liep naar ons toe. Ik vond haar mooi en zag dat ze nog steeds geil was. Ze bloosde licht. Ik herkende het, de twee Italianen niet denk ik. We gingen bij ze aan tefel zitten. Zij dronken rosé, net als wij en ik wenkte de ober om nog een fles te bestellen.

Ik zag dat Italianen mijn vrouw goedkeurend bekeken. Het waren Italianen dus het mocht gezien worden. Mijn vrouw zag het ook en ik zag dat ze het waardeerde.
We praten wat over koetjes en kalfjes, waar zij vandaan kwamen en naar toe gingen. Wat wij hadden gedaan en nog gingen doen – voor zover dat nu verteld kon worden. De mannen hadden duidelijk meer aandacht voor mijn vrouw dan voor mij en ons gesprek maar dat was goed. Het was de bedoeling. Maar hoe nu verder?

Toen zijn mijn vrouw: ‘Ogenblikje, ik ben zo terug.’ Ik vroeg me af wat haar bedoeling was toen ze wegliep om (zogenaamd?) naar het toilet te gaan.
‘Mooie vrouw’, zei één van de mannen direct toen Anne wegliep.
‘Ja’, zei ik. ‘Vind ik ook. Een mooie en heerlijke vrouw.’
‘Heerlijk?’
‘Ja, heerlijk, een vrouw om van te genieten en dat doe ik dan ook.’

Het gesprek viel even stil. Even wisten de Italianen ook niet zo goed hoe te reageren op zo’n overduidelijke en onverwachte toespeling op haar lust.
‘Lucky bastard’, klonk het toen uit de mond van de man waar de vrouw niet bij hoorde.
Ik wist dat het nu of nooit was. Durfde ik het? ‘Hmm, mijn vrouw vindt jullie ook wel leuk hoor’, zei ik toen maar. Het waren onschuldige woorden maar in de context van terras en Italiaanse mannen en rosé en zonnig terras klonk het geil. Ik zag de mannen even een blik wisselen.

Toen kwam mijn vrouw alweer het terras opgelopen. Het was duidelijk dat zij het initiatief niet geheel aan mij wilde laten. Het knoopje net boven haar borsten dat net nog dicht was, was nu open. Waardoor wij een nog beter zicht hadden op de fraaie welvingen die boven haar BH bolden. Bij het zitten boog zij ietwat voorover. Wij hielden de adem in. Ik was altijd al dol geweest op haar heerlijke borsten. En datzelfde gold nu per direct ook voor onze Italiaanse vrienden.

Wij moesten stappen zetten want zij zouden het niet doen. De spanning was om te snijden. Anne zou vast niet nog een knoopje losmaken. De mannen namen vrijwel tegelijkertijd een slok wijn. De bal lag bij mij. Ik ademde diep in. Wat was het ergste dat er kon gebeuren? Dat zij ‘ons’ zouden afwijzen, mesjokke zouden vinden en dat wij er later, al dan niet licht beschaamd, nog eens hartelijk om zouden lachen. We zouden het in elk geval gedurfd hebben!

‘Mijn vrouw vindt jullie aantrekkelijke mannen. Zij wil….ik vind…wij…zouden jullie met haar willen vrijen.’ Pfff, het hoge woord was eruit. Het ‘willen vrijen’ was ‘als making love with her’ uitgesproken.
Mijn vrouw keek een beetje de andere kant op. Verdomd als ze niet eigenlijk haar bovenste knoopje weer dicht had willen doen. Die seconden wachten leken wel een uur.
Toen spraken de Italianen. Maar in rap Italiaans en tegen elkaar en wij verstonden er geen woord van. Wij keken naar elkaar, toch ietwat onzeker. Toen zei degene die zijn vrouw bij zich had: ‘Willen jullie weer even teruggaan naar jullie tafeltje?’ We keken vragend. Hij ging verder: ‘Dan kunnen wij zo even overleggen, ook met mijn vrouw. Daarna komt één van ons zo naar jullie toe. We kunnen wel vast zeggen: we vinden het idee erg aantrekkelijk.’ Ze keken érg Italiaans naar mijn vrouw.

Dat was al meer dan even dachten te zullen horen. We stonden op. Túúrlijk, geen probleem. We zitten daar – en knikten weer naar ons tafeltje. We liepen er heen en onderweg begonnen we al wat zenuwachtig te lachen.
‘Wat hebben we gedáán’, zei Anne. ‘Nou gewoon, jou aangeboden aan een paar Italianen. Verder niets bijzonders’, lachte ik terug alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. ‘En ik heb geen eens geld gevraagd.’ Anne sloeg me gekscherenderwijs op mijn hoofd. ‘Ja, dat moest er nog bijkomen.’

We gingen weer zitten. ‘Jezus, wat een idioterie’, zei Anne. ‘Jij wilde het zo graag’, zei ik. We hadden een vreemd saamhorigheidsgevoel. ‘Zouden ze het echt met die vrouw bespreken?’ ‘Tja, denk het wel. Wat moeten ze anders.’
‘En wat doen we nu als alleen die ene man alleen straks komt en wel wil?’
‘Dan doe ik het echt niet. Ik wil ze allebei of beiden niet. Er is geen tussenweg!’
‘Nou jij hebt lef.’

Ondertussen was de Italiaanse teruggekomen. Ze was weer gaan zitten en de drie waren hevig in gesprek, af en toe naar ons kijkend en dan weer lachend en dan weer serieus kijkend. Toen stond de vrouw op en kwam naar ons toe. Mijn vrouw was mooi maar zij kon er ook wat van.
Zij keek Anne aan: ‘There are two men waiting for you, over there.’ Ze wees half naar de Italianen. Anne keek mij aan. Ik geloof dat ze eigenlijk gehoopt had dat het bij een grapje zou blijven maar nu werd het serieus. Ze eek te wachten op toestemming. ‘Nou’, zei ik. ‘Veel plezier dan maar.’
‘Eeuuhhh, nou ehh, jij ook.’ Ze keek naar de Italiaanse. ‘See you later.’

Ze liep weg, nu uitdagend naar de twee mannen. Die keken haar dichterbij. Toen Anne bij de tafel was stonden ze op, pakten de fles wijn en de glazen en namen haar mee het hotel in. Hadden ze niet beter nog één glaasje kunnen drinken dacht ik nog?

Toen wist ik wat er zou gebeuren. Ze zouden in de lift al aan Anne zitten en zij zou ze aanmoedigen. Zij zou ze kussen, omstebeurt en pas stoppen als de deur weer open ging en zij zou ze volgen naar de kamer. Daar zou zij direct haar jurk verder los knopen en die laten zakken, blij dat ze haar mooie setje (nog) aan had. Ik kende haar, ik kende haar goed. Als zij de grens van meegaan eenmaal had genomen, bestonden er geen andere belemmeringen meer. Dan zou zij zich geven en zij zou nemen. Alles en overal.
Wat ik zelf met haar had meegemaakt vermengde zich met wat zij net verteld had. Ik had gedacht wij een trio samen zouden doen. Nu wist ik ervan was er niet bij. Ik was jaloers en geil tegelijk. Steeds maar weer kwam haar favoriete standje met twee mannen, één op z’n hondjes achter haar, de ander met zijn pik in haar mond voor haar. En daarna het beeld waarvan zij beschreven had dat het zou gebeuren omdat die mannen dat zouden willen. De dubbele penetratie, beide gaten gevuld. En hoe zij ervan genoot.

Ik nam mij voor dat ik het later allemaal van haar wilde horen. Toen sprak de Italiaanse tot me. ‘Hello, my name is Paula’. Tuurlijk, Paula. Kon niet anders Zij straalde. Het was tijd voor ons.

Wordt vervolgd.

Tell a friend

Ik ben een

vrouw
man

Waardering

12345678910