zaterdag 03 februari 2007

Geschreven door: Floortje

Een nieuwe start, want dat is het natuurlijk wel. Het is druk genoeg geweest, maar nu lijkt alles een beetje tot rust gekomen. De verhuizing is definitief achter de rug, want ook de laatste doos is uitgepakt. Samen met Marjan heb ik mijn huis opnieuw ingericht en ingedeeld. Het is nu van ons alletwee. We hebben zelfs de kamers een andere kleur gegeven, die meer bij haar ideeën past.

De verf zit tot in mijn haarwortels, want een handige doe-het-zelver ben ik nooit geweest. Marjans dingen hebben net zo’n belangrijke plek in huis als de mijne; we hebben nu samen een administratie en ze betaalt de helft van de hypotheek.

Een nieuw begin dus, na mijn mislukte relatie met Jasmijn. Heus, we lijken wel een echtpaar. Met Marjan als meneer en ik als mevrouw, moet ik bekennen. Maar dat kan volgende week weer anders zijn, natuurlijk. Ik heb nu juist de neiging om een kort kapsel te nemen en me heel mannelijk te gaan gedragen. Vreemd hoor, zulke patronen. Soms, meestal na twee wijntjes en een giechelbui, hebben we een discussie over die vreemde rolverdeling. Het eindigt er meestal mee dat Marjan haar ogen een beetje openspert, een strakke trek om haar mond krijgt en fluistert: "Bukken, Floortje!" Dan weet ik weer hoe de verhoudingen liggen. "O, butch, ga je me nu diep vernederen?" Nou ja, liefde zonder lachen, dàt is pas armoe.

En als lesbo word je nooit volwassen. Dat is toch zo? Verliefde meisjes bij elkaar, die alleen geïnteresseerd zijn in elkaars mooie benen en ‘s avonds hun kussensloop nat huilen van jaloezie als ze hun vriendinnetje zien kussen met een ander.

Dat laatste hadden we nu wel onder ogen gezien. Heel anders dan met Jasmijn, toen ik daar echt nog niet aan toe was. De logeerkamer kreeg dus net zoveel aandacht als de andere kamers, of misschien wel meer. Marjan had met Carla geslapen en geneukt in ons eigen bed, terwijl ik op dat moment in huis was en het moest accepteren. Dat gaat in de toekomst anders. En dus werd de logeerkamer mooi en romantisch ingericht. Marjan wist dat ik ook vriendinnen mee naar huis zou nemen. Voor mijn eigen plezier. "Nee! Voor je persoonlijke ontwikkeling," zei Marjan. "Als je er ooit een discussie over krijgt in een kroeg, dan noem je dat je persoonlijke ontwikkeling. Vindt iedereen heel acceptabel."

"Het is gewoon geil," wierp ik tegen.

"Dat weet jij en dat weet ik," hield Marjan vol. "Maar voor de buitenwereld werk je aan je persoonlijke ontwikkeling."

Terwijl we bezig waren de muren te schilderen en lampen op te hangen voor sfeerverlichting, beseften we opeens wat deze kamer voor rol zou gaan spelen in ons leven. Moeilijk, maar eerlijk. Opeens nam Marjan me in haar armen, en zo stonden we minuten lang zwijgend in de logeerkamer, dicht tegen elkaar aan, nerveus maar ook vastberaden. We gaven elkaar vertrouwen, daar ging het om. Het voelde zo goed dat ik mijn tranen weg moest slikken. Marjan had toevallig een kwast in haar handen, waarmee ze me een lik verf over mijn neus streek. Alle reden voor mij om haar achterna te zitten door het hele huis. Ze had een blauwe overall aan. Een verschoten blauwe overall, die nog slobberde ook! Echt geen gezicht. Ik had er heel wat commentaar op. En het kostte me nog moeite om haar die overall van het lijf te stropen toen ik haar klem had in een hoek van de keuken. Maar eindelijk kwam ik bij haar lichtblauwe broekje. En nog verder. Tot diep in de stralende schoonheid van mijn geliefde.

Marjan zakte kermend door haar knieën toen ik haar met een gulzige tong bestrafte. Vloekend en scheldend kreunde ze dat ze van me hield toen haar heupen tegen mijn gezicht schokten. Ze had nog altijd die kwast in haar hand en schilderde twee mintgroene strepen op mijn wangen toen ze klaarkwam en hijgde dat ik een smerige pot was. Gelukkig maar. Ik ben dol op complimenten.

Toch zijn logeerpartijtjes, pillow fights en sleep-overs natuurlijk niet de dagelijkse gang van zaken. Ik was het een tijdje ontwend, maar nu slaap ik weer in één bed met een andere vrouw. Een nieuwe warmte.

Zo ontdek je ook dingen van elkaar. Marjan heeft de gewoonte om als ze slaapt een plooi van het laken tussen haar soepele dijen te trekken. Heel langzaam en geleidelijk gebruikt ze dat laken om zichzelf op te winden.

Toevallig was ik een keer wakker toen het gebeurde, midden in de nacht. Gefascineerd volgde ik haar trage, vermoeide bewegingen, het zachte schuren van het laken langs haar spleet. In haar droom beleefde ze wilde avonturen, want na een tijdje verhoogde ze het tempo, begon te kreunen en kwam toen schokkend klaar. Het ging zo zwoel en het duurde zo lang, dat ik zelf ook behoorlijk oververhit was geraakt. Het liefst had ik haar over me heen getrokken om te laten nemen, maar het gebeurde allemaal in haar slaap en ik wist niet of ze het op prijs zou stellen als ik haar wakker maakte. Dus reed ik mezelf klaar op mijn eigen vingers en probeerde niet te schreeuwen toen het kwam.

Drie dagen daarna herhaalde het zich. Weer werd ik in het diepste donker van de nacht gewekt door een ritmische beweging naast me. Ik hoorde het laken zachtjes ruisen door de lichte wrijving van het witte katoen tussen Marjans benen. Ik denk dat ik een kwartier rustig bleef liggen, maar toen werd het me toch te machtig. Mijn lief lag te steunen en te hijgen.

Voorzichtig trok ik het laken weg, liet me tussen haar dijen zakken en gleed met het puntje van mijn tong over haar warme, wijd opengesperde kut. "Aaaah!" kreunde Marjan. Ik streelde haar heupen en begon haar te beffen. Ik geloof niet dat ze wakker werd, maar mijn gulzige, zuigende mond had wel het gewenste effect op haar hunkerende gleuf.

"Mmmm, ja…" hijgde ze. "Zo groot! Zo hard! Zo dik! Zo stijf!" En met een ingehouden kreet kwam ze klaar tegen mijn gezicht, schoppend met haar hielen, zodat ze het hele laken van het bed trapte. Daarna werd ze wat rustiger en sliep ze verder. Ik weet niet wat ze droomde.

De volgende morgen aan het ontbijt was ze opvallend stil en keek ze me vanuit haar ooghoeken aan. Ik liet haar een tijdje bungelen voordat ik grijnzend vroeg: "Een heel levendige droom, zeker?"

"Ja," zei ze aarzelend. "Hoezo?" Ik hoorde de spanning in haar stem.

"Het was niet allemaal een droom, lieverd." Ik stak mijn tong tegen haar uit en liet het puntje op en neer wippen. "Mamma heeft je flink geholpen."

"Oef!" Marjan slaakte een soort zucht van opluchting. "Ik dacht al zoiets. Gelukkig maar. Als ik zùlke levendige dromen had, moest ik me laten nakijken."

"Waar droomde je eigenlijk over?" vroeg ik nonchalant.

"O, zomaar," zei Marjan, en daar bleef het bij. Na het ontbijt greep ze haar jas om naar haar werk te gaan. Ik kreeg een kus en haar hand gleed over mijn billen. "Hou dat kontje goed geolied," fluisterde ze. "Ik heb plannen voor vanavond."

Een kwartier later, toen ik me aankleedde om ook naar mijn werk te vertrekken, bekeek ik mezelf naakt in de spiegel. Ik had me een beetje ongerust gemaakt over wat Marjan mompelde toen ze klaarkwam. Groot, hard, dik en stijf…? Wat moest ik me daarbij voorstellen?

Maar opeens drong het tot me door. Ik sloot mijn ogen, dacht terug aan de afgelopen nacht en keek nog eens in de spiegel. Groot? Niet echt. Maar hard, dik en stijf? Toch wel. Ik likte mijn vingers en maakte ze nat. Kijk, nog stijver.

Mijn blik viel op het flesje massage-olie. Dat kon een prettige avond worden. Maar eerst nog een lange dag op kantoor.

(Meer Floortje verhalen op Eropodium)

Tell a friend

Ik ben een

vrouw
man

Waardering

12345678910