Van haar voor haar
Van hem voor hem
Verhaal van de week
Boeiend op de hotelkamer
We hadden afgesproken op de hotelkamer. Ik was er al, jij kwam korte tijd later. We waren niet verliefd, we waren niet van plan iets te gaan krijgen. We waren geil. We wilden het gewoon. Waarom? &l..
Top 10
Ademloos 8.6
Zij zat in een rolstoel 8.4
De au pair (2) 8.3
Ziekenbezoek 8.3
Bibliothecaresse 8.3
Een tweede man 8.2
Sollicitatie 8.2
Blijkt'ie opeens bi te zijn..... 8.2
dancefever 8.1
Internet daten.... 8.1
Verhaal:
Foute man met hond
Foute man met hond
zondag 21 januari 2007
Geschreven door: Caroline
Waardering:
Vrouwen
7,3
Mannen
6,1
Vrouwen
7,3Mannen
6,1
Natuurlijk zou hij zijn hond niet bij zich hebben. Hij kwam natuurlijk niet om uit te waaien, zoals ik af en toe gekscherend zei als ik het er over had. ‘Gewoon even uitwaaien en bijpraten aan het strand…’ Of: ‘Ik heb nog zoveel vragen?’ Ja, ja, ik kan mijzelf goed in de maling nemen.
Waarvoor kwam hij dan wel? Daar had ik de week voor de afspraak plaats zou hebben nog wel zo mijn gedachten over. En ik kende hem goed genoeg om dat redelijk te kunnen inschatten. Maar waarvoor kwam ik? Dat was lastiger en dat ging gepaard met een proces van ‘foute’ gedachten snel weer ergens achterin mijn hoofd wegmoffelen tot: hmmm, een mens kan nu eenmaal niet zonder een beetje spanning, en dan weer: afzeggen! Niet doen, foute boel, domdomdom! Nooit gaf ik aan mijzelf toe dat het wel eens tot sex zou kunnen komen. Tuurlijk niet.
Ik heb een jarenlange alleszins plezierige relatie en een paar kinderen. En dus een soort ex die Thijs heet en gecategoriseerd kan worden in de rubriek: mooi maar fout. Voor mij een tamelijk dodelijke combinatie.
Het was ‘een soort ex’ omdat het nooit tot een echte relatie kwam hetgeen volledig aan hem te wijten was en niet aan mij. Ik was beschikbaar en hij soms, en pas toen ik hem de deur wees omdat ik koos voor een andere vriend die nu de vader van mijn kinderen is, wilde hij opeens wel serieus enzo. Maar het was te laat en over-en-uit. Ik was er klaar mee.
Althans toen.
Zoals gezegd ben ik het soort vrouw dat op foute mannen valt. Onverstandig maar je doet er weinig aan. Je kunt je haar nog laten verven maar hiermee moet je leren leven. En je kunt je er best een tijdje met succes tegen verzetten maar dan opeens ga je de boot in. Het wordt ook altijd weer voorjaar immers. Ik weet dat ik mij met succes had verzet: al zes afspraken waren afgezegd, overigens niet allemaal door ‘verstandige’ keuzes, maar toch.
De tien dagen voor de afspraak spookte deze date voortdurend op meer en minder gewenste momenten door mijn hoofd. Als ik in de auto zat, ’s avonds voor de tv, soms even tijdens mijn werk (als ik weer een mailtje kreeg) en ja natuurlijk, ook als ik bed lag. Naar mate de dag dichterbij kwam werd mijn ongerustheid heviger. Een ongerustheid die aan de ene kant gevoed werd door de spanning van de aankomende date en aan de andere kant een gevoel van schuld want het voelde nu al als een soort vreemdgaan. Natuurlijk had ik het thuis niet verteld. Alles was gepland op een vrije dag, kinderen ter oppas en ik de vrije hand. Precies zoals je doet als je vreemd gaat.
Ik had heerlijke sex met hem gehad. En hij met mij, wist ik. Anders dan in mijn huidige relatie was de sex ruwer, wilder en ongeremder geweest. Niet zo geciviliseerd zal ik maar zeggen. De herinneringen, niet zozeer gekoppeld aan hele specifieke gebeurtenissen, maar meer aan de wellustige sfeer in het algemeen, waren al genoeg om mijn lichaam bij voortduring te laten reageren. Oók in de auto ja, en daar heb je verder niets aan, al was dat onderbuik gevoel wel lekker en spannend en deed het denken aan vroegere verliefdheden in een fase waarvan je nog niet precies wist hoe het zal aflopen, maar die je gedachten en stemming voortdurend domineerden. Alleen was er nu dan dat kleine duiveltje dat steeds maar vervelende dingen in je oor fluistert.
Soms gaf ik me er toch aan over, aan dat gevoel van wellust en opgekropte spanning. Het was ongeveer een week voor D-day dat ik ’s avond vroeger naar bed ging om mij onder de deken en met de rechterhand aan mijzelf te kunnen vergrijpen. Ik kwam één keer en heel snel nog een keer en ik had amper de tijd om één van onze vrijpartijen te kunnen visualiseren. Maar ook al was ik twee keer klaargekomen, nog was de spanning er niet af. Ik werd er gek van.
In het gewone leven deed ik uiteraard of er niets aan de hand was. Althans, dat probeerde ik. De geile wellust die ik voelde, zowel in fysieke als mentale zin, was gericht op die bewuste aankomende vrijdag. Dat was een belemmering voor mijn sexleven thuis. Want ik was dus wel opgewonden, maar niet voor mijn man. Dus hield ik het een beetje en zo goed en zo kwaad als het ging af, maar voelde me daar dan ook weer schuldig over.
Enkele dagen voor die afspraak vond ik dat het moest goedmaken. Hij wilde sex en ik wilde niet dat mijn afspraak (die nota bene helemaal niet over sex ging maar over een goed gesprek over vroeger, weet je nog wel!) ook ten koste van zijn sexleven zou gaan. Sterker nog, ik had wat goed te maken, voelde ik. Ik deed extra mijn best, ik zou laten zien (aan mijzelf dus eigenlijk) hoeveel ik wel van hem hield. Ik deed waarvan ik wist dat hij het lekker vond, ik pijpte tegen de klippen op en zou hem daarna diep in me laten spuiten (want dat had zijn voorkeur, in tegenstelling tot de voorkeur van Thijs trouwens). Maar als ik hem in mijn mond had voelde ik Thijs en als ik mijn man proefde, kwam de smaak van jaren geleden boven. En zo tolde ik maar heen en weer en werd alles omgekeerd evenredig aan elkaar. Het was een zootje in mijn hoofd.
Toen werd het woensdag en toen donderdag en toen was het nog maar één buitengewoon onrustige nacht tot de vrijdag. Kon ik er nog vanaf? Tuurlijk. Maar wilde ik er nog vanaf? Tuurlijk niet. Nou ja, of toch wel. Als hij nou afbelde, zou ik opgelucht adem halen. Dat mailtje van een paar dagen geleden hielp ook al niet: ‘Zie je in Hotel van Oranje bij de open haard.’ Ja, ja, hotel. Om 11.00 uur ’s morgens. Ik was wel zo verstandig geweest om daarna nog een andere afspraak te plannen. Maar ja, pas om 16.00 uur. Tussen elf en vier kun je behoorlijk wat vreemd gaan volgens mij. Er waren maanden dat ik het totaal aan uren sex niet haalde!
Op het afgesproken tijdstip kwam ik in Noordwijk aan….
De webmaster doet een oproep aan de lezers om dit verhaaltje af te maken. Stuur ze in op de gewone manier en ik zal voor een goede verwerking zorgen. Zet aan het begin van de tekst: ‘Mijn vervolg Foute man met hond’.
Peter
Waarvoor kwam hij dan wel? Daar had ik de week voor de afspraak plaats zou hebben nog wel zo mijn gedachten over. En ik kende hem goed genoeg om dat redelijk te kunnen inschatten. Maar waarvoor kwam ik? Dat was lastiger en dat ging gepaard met een proces van ‘foute’ gedachten snel weer ergens achterin mijn hoofd wegmoffelen tot: hmmm, een mens kan nu eenmaal niet zonder een beetje spanning, en dan weer: afzeggen! Niet doen, foute boel, domdomdom! Nooit gaf ik aan mijzelf toe dat het wel eens tot sex zou kunnen komen. Tuurlijk niet.
Ik heb een jarenlange alleszins plezierige relatie en een paar kinderen. En dus een soort ex die Thijs heet en gecategoriseerd kan worden in de rubriek: mooi maar fout. Voor mij een tamelijk dodelijke combinatie.
Het was ‘een soort ex’ omdat het nooit tot een echte relatie kwam hetgeen volledig aan hem te wijten was en niet aan mij. Ik was beschikbaar en hij soms, en pas toen ik hem de deur wees omdat ik koos voor een andere vriend die nu de vader van mijn kinderen is, wilde hij opeens wel serieus enzo. Maar het was te laat en over-en-uit. Ik was er klaar mee.
Althans toen.
Zoals gezegd ben ik het soort vrouw dat op foute mannen valt. Onverstandig maar je doet er weinig aan. Je kunt je haar nog laten verven maar hiermee moet je leren leven. En je kunt je er best een tijdje met succes tegen verzetten maar dan opeens ga je de boot in. Het wordt ook altijd weer voorjaar immers. Ik weet dat ik mij met succes had verzet: al zes afspraken waren afgezegd, overigens niet allemaal door ‘verstandige’ keuzes, maar toch.
De tien dagen voor de afspraak spookte deze date voortdurend op meer en minder gewenste momenten door mijn hoofd. Als ik in de auto zat, ’s avonds voor de tv, soms even tijdens mijn werk (als ik weer een mailtje kreeg) en ja natuurlijk, ook als ik bed lag. Naar mate de dag dichterbij kwam werd mijn ongerustheid heviger. Een ongerustheid die aan de ene kant gevoed werd door de spanning van de aankomende date en aan de andere kant een gevoel van schuld want het voelde nu al als een soort vreemdgaan. Natuurlijk had ik het thuis niet verteld. Alles was gepland op een vrije dag, kinderen ter oppas en ik de vrije hand. Precies zoals je doet als je vreemd gaat.
Ik had heerlijke sex met hem gehad. En hij met mij, wist ik. Anders dan in mijn huidige relatie was de sex ruwer, wilder en ongeremder geweest. Niet zo geciviliseerd zal ik maar zeggen. De herinneringen, niet zozeer gekoppeld aan hele specifieke gebeurtenissen, maar meer aan de wellustige sfeer in het algemeen, waren al genoeg om mijn lichaam bij voortduring te laten reageren. Oók in de auto ja, en daar heb je verder niets aan, al was dat onderbuik gevoel wel lekker en spannend en deed het denken aan vroegere verliefdheden in een fase waarvan je nog niet precies wist hoe het zal aflopen, maar die je gedachten en stemming voortdurend domineerden. Alleen was er nu dan dat kleine duiveltje dat steeds maar vervelende dingen in je oor fluistert.
Soms gaf ik me er toch aan over, aan dat gevoel van wellust en opgekropte spanning. Het was ongeveer een week voor D-day dat ik ’s avond vroeger naar bed ging om mij onder de deken en met de rechterhand aan mijzelf te kunnen vergrijpen. Ik kwam één keer en heel snel nog een keer en ik had amper de tijd om één van onze vrijpartijen te kunnen visualiseren. Maar ook al was ik twee keer klaargekomen, nog was de spanning er niet af. Ik werd er gek van.
In het gewone leven deed ik uiteraard of er niets aan de hand was. Althans, dat probeerde ik. De geile wellust die ik voelde, zowel in fysieke als mentale zin, was gericht op die bewuste aankomende vrijdag. Dat was een belemmering voor mijn sexleven thuis. Want ik was dus wel opgewonden, maar niet voor mijn man. Dus hield ik het een beetje en zo goed en zo kwaad als het ging af, maar voelde me daar dan ook weer schuldig over.
Enkele dagen voor die afspraak vond ik dat het moest goedmaken. Hij wilde sex en ik wilde niet dat mijn afspraak (die nota bene helemaal niet over sex ging maar over een goed gesprek over vroeger, weet je nog wel!) ook ten koste van zijn sexleven zou gaan. Sterker nog, ik had wat goed te maken, voelde ik. Ik deed extra mijn best, ik zou laten zien (aan mijzelf dus eigenlijk) hoeveel ik wel van hem hield. Ik deed waarvan ik wist dat hij het lekker vond, ik pijpte tegen de klippen op en zou hem daarna diep in me laten spuiten (want dat had zijn voorkeur, in tegenstelling tot de voorkeur van Thijs trouwens). Maar als ik hem in mijn mond had voelde ik Thijs en als ik mijn man proefde, kwam de smaak van jaren geleden boven. En zo tolde ik maar heen en weer en werd alles omgekeerd evenredig aan elkaar. Het was een zootje in mijn hoofd.
Toen werd het woensdag en toen donderdag en toen was het nog maar één buitengewoon onrustige nacht tot de vrijdag. Kon ik er nog vanaf? Tuurlijk. Maar wilde ik er nog vanaf? Tuurlijk niet. Nou ja, of toch wel. Als hij nou afbelde, zou ik opgelucht adem halen. Dat mailtje van een paar dagen geleden hielp ook al niet: ‘Zie je in Hotel van Oranje bij de open haard.’ Ja, ja, hotel. Om 11.00 uur ’s morgens. Ik was wel zo verstandig geweest om daarna nog een andere afspraak te plannen. Maar ja, pas om 16.00 uur. Tussen elf en vier kun je behoorlijk wat vreemd gaan volgens mij. Er waren maanden dat ik het totaal aan uren sex niet haalde!
Op het afgesproken tijdstip kwam ik in Noordwijk aan….
De webmaster doet een oproep aan de lezers om dit verhaaltje af te maken. Stuur ze in op de gewone manier en ik zal voor een goede verwerking zorgen. Zet aan het begin van de tekst: ‘Mijn vervolg Foute man met hond’.
Peter
Tell a friend
Bezoekers reacties:
Gerrit
Kan een van de dames-bezoekers mij misschien een leuk einde berijden?
Monique
Bedoel je berijden of bereiden? Valt niet mee om te spellen als je opgewonden bent he!