De nacht voor zij een week later weer kwam –en zou komen- sliep ik slecht. Hoe zou zij reageren? Boos zijn? Zou zij eigenlijk wel komen of voor de zekerheid maar wegblijven? Ik stond op en deed of er niets aan de hand was. Stipt op tijd kwam zij binnen. ‘Hello!’. ‘Hello’, zei ik terug, alsof er niets en nooit niet gebeurd was.

Ze zag er niet echt boos uit. Zij zag er ook niet uit alsof zij kwam schoonmaken. Zij had een leuke bloes aan, maar veel te koud voor de tijd van het jaar, met een decolleté waardoor ik het weer veel te warm kreeg voor de tijd van het jaar en een rokje dat weinig verhulde van haar zeer aantrekkelijke benen, die ook al niet in een paar schoonmaakkaplaarzen staken. Zij maakte geen aanstalten om naar de kast te gaan waar de stofzuiger stond opgeborgen en de schoonmaak spullen net weer vers waren aangevuld.

‘How are you?’. ‘I’m fine’, zei ik. ‘You too?’ ‘Yes, me too.’ Met zo’n gesprek kon je de dag nog eens beginnen. Aangezien schoonmaken, ondanks het dwingende lijstje op de tafel, geen hoge prioriteit leek te hebben, bood ik maar aan koffie te zetten. ‘You want coffee?’ ‘Yes please, nice.’ En haar stralende glimlach maakte duidelijk dat zij er ook aan dacht dat het de vorige keer zo begonnen was.

Ik maakte de koffie en nu nam zij het initiatief om dicht naar mij toe te komen. Ze gaf me een zachte kus op mijn lippen en ik voelde direct haar hand zachtjes mijn als een space shuttle opstijgende pik kneden. ‘You think it was nice last week?’ ‘Yes, yes, I think it was very nice last week.’ ‘I think so too. You want again today?’

Mensenlief, de directe van Mohammed Ali was er niets bij. Wat kon ik doen? Was ik van plan geweest niets te doen? Nee, dat ook weer niet, maar zo snel, zonder enige voorbereidende schoonmaak activiteiten, dat toch ook weer niet. Maar kon ik zeggen: ‘Yes, but before sex you first have to do stofzuigen.’ Dat was niet op maar over het randje. Een beetje respect alsjeblieft. ‘Yes, yes’ (dat twee keer yes ging vast al opvallen), ‘I want again today.’

Meer had zij niet nodig. Nu draaide zij mij om en duwde mij achterwaarts naar de tafel. Mijn billen drukte tegen de rand en het was duidelijk dat nu ik erop moest gaan liggen. Zij maakte mijn broek los en haalde mijn stijve tevoorschijn. Nu nam zij hem langzaam in haar mond, likte eraan. Zij was vast van plan om er deze keer de tijd voor te nemen –ze had immers toch drie uur!- en liet mijn hevig gezwollen lid langzaam haar mond in en uit glijden. Hier had zij geen hekel aan. Zij masseerde mij nu afwisselend met haar mond en handen, kneedde mijn ballen. Ze deed waarachtig meer haar best dan op schoonmaken zou ik zeggen.

Toen zij stopte trok zij haar bloes uit en direct daarna haar BH zodat zij met volle, zeer fraai gevormde en stevige borsten voor me stond. Toen ik rechtop wilde gaan zitten om er beter bij te kunnen, schudde zij van ‘no, no’ en duwde mij achterover. Toen klom zij op de tafel en tegelijkertijd op mij. Zij schoof langzaam haar rokje omhoog en liet daar een volledig ontbloot en kaalschoren kutje zien. Geen idee wanneer zij haar broekje had uitgedaan, ik hoopte in elk geval niet dat zij zo op de fiets had gezeten want dat zou zeker tot een blaasontsteking hebben geleid, maar hoe dan ook liet zij zichzelf met duivels genoegen zakken op mijn hevig erecte mij. Langzaam bewoog zij op en neer, zichzelf ondertussen overduidelijk met haar vinger bevredigend.

‘You not come’, opdrachtte zij mij, maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoezeer ik ook bedacht dat mijn vrouw nu elk moment binnen kon komen, of nog erger, dat ik zelf de toilet nog moest schoonmaken voor dat geld, dat heerlijk bewegende prachtige en geile lijf, mij daar neukend terwijl ik onmogelijk de andere kant kon opkijken, dat deed mij weer spuiten. Ik kon er niets aan doen. ‘Sorry, sorry’, begon ik te stamelen, en realiseerde mij direct al dat er nu van mijn macht helemaal niets meer was overgebleven.

‘It is ok. But now you come to my house tomorrow night? You make me happy too. Ok?’. ‘Yes, yes’-daar had je het weer- ‘yes, yes, thats ok.’ Zij toverde ergens vandaan een slipje en trok die aan. Hetgeen mij om diverse redenen ook wel zo handig leek.

Ik klom nu geheel zelfstandig van de tafel en deed mijn broek omhoog en weer dicht. Er waren van de 3 uur die zij had moeten schoonmaken nog geen 1,5 uur voorbij maar ik begreep al snel dat ik nu niet over dat laatste uurtje en nog wat schoonmaken hoefde te beginnen. Zij pakte de 35 euro die mijn vrouw had neergelegd, schoof achteloos het briefje in mijn richting en keek nog een beetje vragend mijn kant op. Oh ja, shit, die 50 euro. Ik had vorige week de toon gezet. Gauw pakte ik nog 50 euro en frommelde het in haar hand. ‘Thank you’, zei ze. ‘See you tomorrow. Ok?’ ‘Yes, yes, tomorrow.’

Toen ik de volgende twee uur snel poetste en boende en stofzoog en de wc’s schoonmaakte, bedacht ik mij dat ik de controle nu toch volledig uit handen had gegeven. Ik, machtswellusteling! Maar ik had nog teruggekund. Als ik morgen maar gewoon was thuisgebleven, maar dat deed ik natuurlijk niet, zoals wij in Deel 3 zullen lezen.