zaterdag 30 december 2006

Geschreven door: Petra B

Maria moest gezien haar levensstijl wel vernoemd zijn naar de Heilige Maagd en niet de vermeende hoer Maria Magdalena; ‘vermeend’ omdat het boek Maria Magdalena van Marianne Frederickson daar een heel ander licht op werpt. Maria was dan wel geen maagd maar leidde zeker een kuis bestaan. In tegenstelling tot haar getrouwde vriendin Annabel, die door Maria, na weer een spannend verhaal, ook wel kozend ‘Annabel de Lellebel’ werd genoemd.
 
Maria en Annabel waren al 20 jaar dik bevriend en dat voelde als een heel leven. Het is wonderlijk hoe twee zulke verschillende vrouwen zo hevig bevriend kunnen zijn. Al van jongs af aan, laten we zeggen: haar ontmaagding op haar vijftiende, leidde Annabel een leven waarbij dat van Samantha uit Sex & the City nagenoeg preuts genoemd mag worden, terwijl het leven van de burgerlijke Charlotte uit dezelfde serie ronduit losbandig is vergeleken bij dat van Maria. Toch waren ze een twee-eenheid. Belden elkaar nagenoeg dagelijks, zagen elkaar drie keer in de week en Maria wist alles wat Annabel deed en vooral ook met wie en waar en hoe. En of het lekker was. Maria genoot ervan maar moest er niet aan denken hetzelfde te doen. Getver.
 
Maria was ontmaagd op haar achttiende door een wel aardige jongen die het in de weken daarna nog drie keer met haar deed en vervolgens verdween. Geen van beiden beleefden er veel genoegen aan. Maria had het inmiddels, op haar 33ste, met in totaal vier mannen gedaan, een aantal dat zij absoluut niet aan haar moeder zou durven bekennen, en met één daarvan had zij gedurende een jaar een soort relatie gehad en ook in die periode droop de geiligheid er nu niet bepaald van af. Zij deden het, hij kwam en zij niet. Zo ongeveer. Maar ondanks dat Maria dus nooit bijster veel plezier had beleefd aan sex  was zij dol op de verhalen van Annabel. Die verhalen waren eigenlijk haar sexleven, en heel af en toe, maar dat zou zij nooit en te nimmer bekennen, zag zij Annabel wel eens bezig met deze of gene, als zij, Maria, het onder het dekbed en natuurlijk in het donker met links met zichzelf deed.
 
Annabel was dus getrouwd maar deed het geregeld met een ander. ‘Ik moet er niet aan denken het de rest van mijn leven alleen maar met dezelfde man te doen’, sprak zij meermalen. Om nog maar niet te spreken over het helemaal niet meer te doen, zoals dat bij Maria feitelijk het geval was. ‘Ik zou Malle Pietje nog bespringen, uiteindelijk.’ Annabel was dol op haar man en enige kind, was tevreden met haar sexleven maar kon nu eenmaal niet zonder de aandacht van andere mannen en zij zag er absoluut geen been in om die aandacht ook om te zetten in daden. Aandacht, aanraken, lust, spanning. Het hoorde bij elkaar en leidde tot sex.
 

Omdat Maria en Annabel zo close waren, hielp de eerste de tweede ook wel eens uit de brand. Want als jijzelf getrouwd bent en je het met iemand wil doen die ook een relatie heeft, dan kan de locatie een probleem vormen. Als dat echt nodig was, deed Annabel soms een beroep op de gastvrijheid van Maria en leende zij haar bed. Maria ging dan een paar uurtjes weg, ging winkelen of naar haar moeder, of was nog op haar werk, afhankelijk van het tijdstip van de dag en als zij terugkwam was het bed weer verschoond en lag er een aardig bedankbriefje, soms ook met een flesje wijn. In dat briefje deed Annabel doorgaans ook nog even kort maar kwalitatief verslag deed van haar belevenissen van die dag: ‘Zou zijn vrouw hem dan helemaal niets geleerd hebben?’ Of : ‘Pfff, deze heeft het uitgevonden denk ik.’ Of: ‘Was bevredigender geweest om mee te gaan naar je moeder.’ Daarna volgden telefonisch, per mail of bij het volgende glas port samen wel meer details. En Maria genoot en Annabel vond het heerlijk om het te kunnen vertellen.
 
Soms deed Annabel het wel vaker met dezelfde man. Nu was Pim in beeld. Pim was volgens Annabel type ‘buiten categorie’. ‘Deze heeft geen TomTom nodig om een beetje de weg te vinden op een vrouwenlijf. Jezus, wat kwam ik klaar.’ Haar regel was: niet meer dan drie keer met dezelfde man want dan ging het op een relatie lijken en die had zij al en daarvan was er één genoeg. Met Pim was het nu twee keer gebeurd en voor de derde –laatste, maar dat wist Pim niet- keer, deed Annabel weer een beroep op Maria’s bed. Er was een avond gepland, en Annabel en Pim, zouden er om een uurtje of acht zijn, hetgeen voor Maria betekende dat zij dan dus wel om een uur of half acht zou vertrekken. Annabel had een sleutel.

Maar ruim voor die tijd, al om zeven uur, ging die avond de deur van haar kneuterige maar wel gezellige flatje open. Daar stond Annabel, stralend opgemaakt, decolleté dat tot boven haar jas uitstak, en een doosje sushi’s in haar hand. Maar wel alleen. ‘Hoi, ik ben wat vroeger. Pim komt er ook zo aan.’ Maria liet zich kussen.

‘Nou dan ga ik maar gauw.’

‘Ben je gek. Blijf nog maar even. Kun je’m zien. Leuk.’

Maria had amper de tijd om te antwoorden want toen ging de bel. ‘Ah, daar zal je die tijger hebben’ zei Annabel en sprintte al naar de deur en liet Pim binnen.
 

Pim was wel een aantrekkelijke man maar toch niet zo mooi als hij in Maria’s gedachten was geweest. Ook een beetje gewoontjes, spijkerbroek, jasje, sportieve bloes. Vriendelijk gezicht.  Had twee flessen wijn bij zich. ‘Jij bent Maria zeker. Aangenaam, ik ben Pim. Leuk je te zien. Heb veel over je gehoord.’

Veel? Over mij?, dacht Maria en keek vragend naar Annabel die onvermoeibaar doorstraalde. ‘Tuurlijk vertel ik over mijn beste vriendin!’

Wat zou er over mij nu zijn te vertellen, dacht Maria, maar alla: het is ook wel leuk.

Weer wilde ze weggaan, maar opnieuw hield Annabel haar tegen. ‘Weet je wat, we drinken eerst wat met z’n drieën. Gezellig.’

Zij haalde de opener uit de keuken en gaf die aan Pim die één van de twee flessen openmaakte en de ook al door Annabel gepakte glazen inschonk. Maria stond erbij en keer ernaar. Oke, dan. Zij pakte een glas aan.
 

Maria kleedde zich zoals ze zich gedroeg. Een beetje saai, maar niet slecht. Zij had een spijkerrok aan met een zwarte trui met een V-hals. De trui zat strak genoeg om haar goed gevulde borsten te tonen maar wijd genoeg om er met goed fatsoen toch bij haar moeder mee TV te kunnen kijken. Annabel had meermalen gezegd dat Maria toch best een mooi lichaam had, ook en vooral als zij bleef slapen en zij samen Maria’s tweepersoons bed deelden, waarbij Maria nog wel eens bedacht dat het toch vreemd was dat Annabel daar in dat bed vaker sex had gehad dan zij zelf. Menige man zou daar best eens leuke dingen mee willen doen, zei Annabel, waarmee zij op dat lijf van Maria doelde.

Zo beoordeelde Pim haar ook: ‘Je ziet er leuk uit, precies zoals Annabel verteld heeft’, zei Pim.
 

Wat moesten ze toch van haar? Het ging de hele tijd maar over haar en zij zou er helemaal niet moeten zijn want onderweg naar haar moeder en Annabel en Pim zouden nu eigenlijk al in bed moeten liggen want zoveel tijd hadden ze nu ook weer niet. Annabel ging op de stoel zitten en dus moest Maria wel op de bank want er zij had maar één stoel en één bank. En logischerwijs ging Pim ook op de bank zitten, naast haar. Hij schonk zichzelf en Annabel nog een keer in, zij had amper nog gedronken en begon zich af te vragen wanneer zij nu eigenlijk kon opstappen. Haar moeder wachtte!
 

Toen kwam Pim een beetje dichter bij haar zitten. Hij raakte haar haar aan. ‘Mooi haar heb je’. Zij keek angstig naar Annabel. Als dat maar goed ging! Annabel lachtte haar alleen maar toe met dezelfde stralende lach als altijd. Misschien iets ondeugender nog.

Toen stond Annabel op en ging achter Maria staan. Haar vingers masseerden haar hoofd bij haar slapen zoals zij dat wel vaker bij elkaar deden omdat het zo lekker voelde en ontspannend was. ‘Doe je ogen maar dicht’, zei Annabel nu. ‘Je hoeft je niet te haasten. Ik heb je moeder al gebeld dat je niet komt omdat ik een verrassing voor je heb geregeld. Ontspan je maar.’ Haar vingers masseerden door.

Verrassing? Wat voor verrassing. Maria, immers de onschuld zelve, had nog niets in de gaten.

Er begon pas iets te dagen toen zij handen over haar borsten voelden gaan. Het waren niet die van Annabel, die bevonden zich immers op haar hoofd, en die van haarzelf waren het ook niet want die vroetten nu licht zenuwachtig in haar schoot. Dus moesten het wel de handen van Pim zijn. Maria had inmiddels haar ogen gesloten maar durfde ze nu helemaal niet meer open te doen. Geen idee of zij nog wel wilde weten wat er zich aan de andere kant van die veilig gesloten oogleden afspeelde.
 

Eén hand van die Pim bewoog zich nu onder haar trui en richting haar BH. Hij vond al snel zijn weg naar haar tepels die al een beetje stijf waren maar dat nog meer werden toen die hand er zachtjes in kneep. De andere hand streelde haar bovenbeen, liefkozend, maar wel steeds een beetje hoger en ook steeds een beetje meer naar de binnenkant van haar dijbeen. Goddank nog wel gewoon boven haar rok, hoewel…wat gebeurde er nu…de rok werd een beetje omhoog getrokken zodat er meer ruimte ontstond en nu voelde zij die hand ook nog onder haar rok. Onder haar trui en onder haar rok. Zij kneep haar ogen nog wat strakker dicht. Wat moest zij doen?
 

Toen zei Annabel dat zij even moest gaan staan. Zij deed wat haar opgedragen werd, wat moest zij anders, misschien wel in de hoop dat het dan allemaal afgelopen zou zijn, maar nee hoor. Annabel trok zelfs haar trui over haar hoofd en die Pim, die zij amper een half uur kende –een half uur ja!- die maakte het knoopje en de rits van haar rok los en liet die zakken. Nu stond zij in onderbroek en BH. Goddank nog steeds met haar ogen dicht. Maar dat hevige knijpen kon niet voorkomen dat Annabel nu haar BH los maakte en liet zakken terwijl Pim haar slipje naar beneden trok. Nu mocht zij weer gaan zitten.
 

Pim trok haar een beetje onderuit op de bank en ging voor haar zitten tussen haar uit elkaar geduwde benen. Zij voelde hoe zijn vingers zonder dralen hun weg vonden naar haar onverwacht toch nog natte kutje. Zijn vingers gleden tussen haar lippen door, een beetje naar beneden en toen weer naar buiten zodat zij daar goed nat, zeg maar gerust: kleddernat, was. Heel even zochten zijn vingers haar genotsknopje, waar zij het zelf ook wel eens mee deed, maar dan toch niet vaker dan één keer in de maand. Pats, precies goed, midden op zijn kop. Die kon er inderdaad wat van zeg. Heel even streelde hij haar daar en dat voelde waarempel niet slecht. Toen werden haar benen nog wat verder uit elkaar geduwd zodat zijn hoofd er tussen paste en hij met zijn tong, want zij was natuurlijk niet helemaal achterlijk, aan dat knobbeltje begon te likken en te zuigen. Hij deed dat inderdaad heel behoorlijk, en wel zo dat zij, toen hij ook nog twee vingers binnenbracht en haar Gevoelige plek van binnen begon te bewerken, heel snel klaar kwam.
 

Die snelheid had misschien ook wel te maken met het feit dat Annabel ondertussen naast haar was gaan zitten en met haar hand en lippen haar tepels had bewerkt. Ook had Annabel haar in haar oor gefluisterd dat ze zich moest laten gaan, en geniet er maar van, en soortgelijke teksten gezegd. Annabel had Maria’s hoofd naar zich toe gedraaid en haar gekust. Nu was dat wel waker gebeurd, dat zij elkaar kusten en zelfs een klein beetje tongen was daar wel eens mee gepaard gegaan, waar was je anders goede vriendinnen voor. Maar dit tongen was anders, dit was tongen om overgave af te dwingen. Dit was geen tongen als grapje, dit was tongen van lust en geiligheid. Maria kon niet anders doen dan terug tongen. 

Tell a friend

Ik ben een

vrouw
man

Waardering

12345678910